Ένα πολύτιμο δώρο. Ιστορία με νόημα

Η γιαγιά καθόταν στην πολυθρόνα αμίλητη… Φαίνεται πως κάτι συλλογιζόταν. Δεν πίστευα έλεγε ότι κάποτε-ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα όπως το να κάνω μπάνιο- θα ήταν για μένα ολόκληρος άθλος. Παρόλο που ήμασταν τέσσερα άτομα μαζί της φαινόταν όλο και πιο μονή. Θυμήθηκα αυτό που είπε ο Γιάλομ ότι όσο το άτομο κοντεύει περισσότερο προς τον θάνατο και οι σκέψεις του γυρνάνε γύρω από αυτόν προετοιμάζεται συνειδητά για την τελευταία του κατοικία. Απομονώνεται υποσυνείδητα γιατί μόνοι ερχόμαστε σε αυτό τον κόσμο και μόνοι φεύγουμε. Πολλοί φαραώ προσπάθησαν να πάρουν μαζί τους άλλους καθώς τους έθαβαν με τους υπηρέτες τους αλλά αυτό φαίνεται δεν γίνεται. Ποιος ξέρει άραγε.

Η γιαγιά πήρε μια ανάσα και είπε…Αχ και να γινόμουνα πάλι πιτσιρίκι. Ο άνθρωπος ποτέ δεν χορταίνει τα χρόνια και κυρίως ο θάνατος ποτέ δεν συνηθίζεται. Βλέπουμε τους άλλους γύρω μας να φεύγουν και μόνο όταν έρθει η δική μας σειρά αναλογιζόμαστε ότι κάπου η διαδρομή έχει φτάσει στο τέλος της. Και μετά; Τι υπάρχει ύστερα; Ποιος ξέρει άραγε….

  • Μην ζεις λες και θα ζήσεις για πάντα…
  • Ζήσε την κάθε στιγμή λες και είναι η τελευταία…
  • Ζήσε με πάθος και με βάθος…
  • Δώσε αγάπη απλόχερα και μην κάνεις τσιγκουνιές στα συναισθήματα σου..
  • Γίνε αυτό που θες να είσαι …
  • Βρες ένα σκοπό στην ζωή, γιατί ζωή χωρίς σκοπό είναι άσκοπη.
  • Ζήσε τόσο γεμάτη κατά τα θέλω σου ζωή ώσπου όταν έρθει εκείνη η μέρα να σε βρει άδειο…
  • Μην χαραμίζεις την ζωή σου...Αναλογίσου πόσο πολύτιμο δώρο έχεις τώρα…Αύριο ίσως να είναι αργά.
  • Σου έχει χαριστεί ένα πολύτιμο δώρο και αυτό ονομάζεται ζωή…