Καλαμπόκι

Διουρητικό, ελαφρώς τονωτικό, αντιφλεγμονικό

 

Επιστημονική ονομασία: Zea Mays της οικογένειας των Graminaceae.

Χρήσιμα μέρη: τα ΄΄ μαλλιά΄΄ του καλαμποκιού (οι λεπτές ίνες που αναπτύσσονται πάνω στον καρπό)

 

ΧΡΗΣΕΙΣ: το έκχυμα του καλαμποκιού χρησιμοποιείτε σαν αγωγή για τα πιο κάτω:

  • Πέτρες στα νεφρά
  • Διουρητικά προβλήματα
  • Κυστίτιδα
  • Ουροθρίτιδα
  • Προστάτη
  • Ρευματισμούς
  • Έλκος

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ:

Οι ίνες είναι καλύτερα να μαζεύονται φρέσκες , γιατί αν αφεθούν να ξεραθούν πάνω στο καλαμπόκι, χάνουν κάπως τη δύναμη τους. Στη συνέχεια, βέβαια, μπορούν να αποξηρανθούν. Για να παρασκευάσουμε το έκχυμα , χύνουμε 1 φλιτζάνι ζεστό νερό σε 2 κουταλάκια αποξηραμένων ινών και το αφήνουμε 10-15 λεπτά σκεπασμένο. Πίνεται 3 φορές την ημέρα. Σαν εναλλακτική λύση προσφέρονται οι αποξηραμένοι σπόροι του καλαμποκιού, χωρίς όμως να έχουν την ίδια δύναμη. Προτού κάνουμε το έκχυμα, καλό είναι να σπάσουμε τους σπόρους, όχι όμως σε βαθμό που να γίνουν αλεύρι.

 

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ:

Το καλαμπόκι καλλιεργείτε ευρέως σε όλο τον κόσμο και υπάρχουν πάρα πολλές χρήσεις. Οι γνωστές νιφάδες καλαμποκιού – τα cornflakes– αποτελούν μια θρεπτική τροφή που συνιστώνται μάλιστα για δυσκοίλια άτομα. Σε πολλά μέρη του κόσμου το αλεύρι του καλαμποκιού χρησιμοποιείται για την Παρασκευή ψωμιού , το οποίο είναι πολύ πιο θρεπτικό  από το ψωμί που γίνεται από  το σιτάλευρο και βοηθητικό για όσους πάσχουν από προβλήματα των νεφρών και του συκωτιού.

Στο Μεξικό το καλαμπόκι χρησιμοποιείται επίσης για την απόσταξη φημισμένων λικέρ , αλλά και για την Παρασκευή άλλων οινοπνευματωδών προϊόντων , ακόμα και μπύρας. Το  μεξικάνικο ‘’Pulque de Mahis’’ είναι ένα τέτοιο λικέρ και εξάγετε σε όλο τον κόσμο.