Κλειστοφοβία

Η πιο συνήθης εμπειρία είναι το αίσθημα ή ο φόβος της απώλειας ελέγχου. Πολλές διαφορετικές καταστάσεις ή συναισθήματα μπορούν να προκαλέσουν κλειστοφοβία. Ακόμα και το να σκέφτεστε ορισμένες καταστάσεις, χωρίς έκθεση, θα μπορούσε να αποτελέσει εκλυτικό παράγοντα.

Ορισμένα παραδείγματα εκλυτικών παραγόντων είναι

  • ανελκυστήρες
  • τούνελ
  • μετρό
  • δημόσιες τουαλέτες
  • αυτοκίνητα με κεντρικό κλείδωμα
  • πλυντήρια αυτοκινήτων
  • δοκιμαστήρια
  • δωμάτια ξενοδοχείων με σφραγισμένα παράθυρα
  • αεροπλάνα

Αν εμφανίσατε άγχος τους τελευταίους 6 μήνες σχετικά με το να βρεθείτε σε περιορισμένο χώρο ή σε χώρο με πλήθος ή αν αποφεύγετε τα παραπάνω για αυτό το λόγο είναι πιθανό να έχετε επηρεαστεί από την κλειστοφοβία.

Σωματικά συμπτώματα

Οι κρίσεις πανικού είναι συχνές σε ανθρώπους με κλειστοφοβία. Μπορούν να είναι πολύ τρομαχτικές και άβολες, ενώ τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται χωρίς προειδοποίηση.

Εκτός από το έντονο άγχος, η διαταραχή πανικού μπορεί να περιλαμβάνει

  • εφίδρωση
  • τρέμουλο
  • εξάψεις ή κρυάδες
  • ρηχή αναπνοή ή δυσκολία στην αναπνοή
  • αίσθηση πνιγμού
  • γρήγορους παλμούς
  • πόνο στο θώρακα ή αίσθηση σφιξίματος
  • αίσθηση πεταλούδων στο στομάχι
  • ναυτία
  • πονοκέφαλο και ζάλη
  • αίσθημα λιποθυμίας
  • μούδιασμα ή τσιμπήματα
  • ξηροστομία
  • ανάγκη να πάτε στην τουαλέτα
  • βόμβο στα αυτιά
  • αίσθηση σύγχυσης ή αποπροσανατολισμού
  • ψυχολογικά συμπτώματα

Άνθρωποι με σοβαρή κλειστοφοβία μπορεί επίσης να εμφανίσουν ψυχολογικά συμπτώματα όπως

  • φόβο απώλειας ελέγχου
  • φόβο ότι θα λιποθυμήσετε
  • αίσθημα μεγάλου φόβου
  • φόβο ότι θα πεθάνετε

Βοήθεια

Οι περισσότεροι άνθρωποι με μια φοβία έχουν πλήρη επίγνωση ότι την έχουν. Πολλοί ζουν με κλειστοφοβία χωρίς να την έχουν διαγνώσει επίσημα και φροντίζουν να αποφεύγουν τα περιορισμένα μέρη.

Η πιο διαδεδομένη και γενικότερα παραδεκτή ερμηνεία της φοβίας αυτής, στηρίζεται στην άποψη πως ο φόβος του θανάτου που διακατέχει το άτομο παίρνει την έκφραση του νευρωτικού φόβου σε κλειστούς και στενούς χώρους που συμβολικά παίρνουν την έννοια του φέρετρου ή του τάφου.
Η κλειστοφοβία συνηθέστερα εκδηλώνεται ως νεύρωση ή υστερία.

Για τη θεραπεία της κλειστοφοβίας δεν φαίνεται να αποδίδει άλλη μέθοδος παρά η ψυχοθεραπεία, συνήθως συνδυαζόμενη και με κάποια υποστηρικτική θεραπεία με φάρμακα. Μια από τις διαδεδομένες μεθόδους για την αντιμετώπιση και αυτής αλλά και πολλών άλλων φοβιών είναι αυτή της έκθεσης, όπου το άτομο μαθαίνει σταδιακά να εκτίθεται στην κατάσταση που του προκαλεί το φόβο (εδώ τον κλειστό χώρο), χωρίς όμως εγγυημένο αποτέλεσμα.

Οι κλειστοφοβικοί άνθρωποι έχουν στο μυαλό τους πως αυτό που τους συμβαίνει είναι κάτι πολύ κακό, το οποίο αργά ή γρήγορα θα τους σκοτώσει. Όταν συνειδητοποιήσουν πως αυτό που τους συμβαίνει είναι κάτι πολύ καλό τότε ξεκινάει η θεραπεία τους. Η κλειστοφοβία, όπως και η κρίση πανικού και γενικά τα συμπτώματα μιας αγχώδους διαταραχής, είναι ένα καμπανάκι.

Το καμπανάκι αυτό ήρθε για καλό, είναι φίλος μας. Το σώμα μας επιλέγει να το «πατήσει» για να μας υποδείξει πως ήρθε η ώρα να διώξουμε το υπερβολικό άγχος που μας κυριεύει, να μάθουμε να ξεκουραζόμαστε, να μάθουμε να χαλαρώνουμε μέσα στους γρήγορους ρυθμούς και να μάθουμε να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Για να γίνει αυτό, ο άνθρωπος χρειάζεται να πάρει την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη από έναν ειδικό και σε συνεργασία με το οικογενειακό του περιβάλλον να γίνει ο θεραπευτής του εαυτού του μαθαίνοντας να διαχειρίζεται αυτά τα δυσφορικά συναισθήματα.

Πηγές

What’s to know about claustrophobia?

Claustrophobia is the irrational fear of confined spaces.

A single gene defect causing claustrophobia.