Τοπικό λίπος και αδυνάτισμα!

Εδώ και χρόνια ακούμε ότι το τοπικό πάχος είναι ένα πρόβλημα το οποίο επιλύεται με διατροφή.

Οι ‘’ειδικές’’ τροφές

Τα τελευταία χρόνια η μανία της διατροφής έχει φέρει στην επικαιρότητα και το θέμα του τοπικού πάχους. Μάλιστα εμφανίστηκαν και ‘’απόψεις’’ οι οποίες εμφανίζουν συγκεκριμένες τροφές ως αιτία του προβλήματος και άλλες ως πάλι ως τη ‘’λύση’’.

Στην πραγματικότητα η διατροφή παίζει τεράστιο ρόλο στο σωματικό βάρος χωρίς όμως να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αυτό θα ‘’εγκατασταθεί’’ στο σώμα.


Η πραγματική αντιμετώπιση 

Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η κατανομή του βάρους είναι καθαρά θέμα γενετικής. Ουσιαστικά ελάχιστες είναι οι ενέργειες που μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε το ‘’τοπικό πρόβλημα’’.

Το κάθε σώμα κατανέμει τα κιλά του με πολύ διαφορετικό αφού και ο κάθε άνθρωπος είναι τόσο ξεχωριστός. Ωστόσο, εάν θέλουμε να βελτιώσουμε ουσιαστικά το κομμάτι της εμφάνισης, θα πρέπει να αποφύγουμε τα περιττά κιλά.Η μείωση του βάρους γίνεται με αλλαγή του τρόπου ζωής. Συστηματική άσκηση και σωστή διατροφή είναι το άλφα και το ωμέγα της προσπάθειας.

Όταν αποφασίσουμε λοιπόν να μπούμε στον αγώνα, το τοπικό πάχος θα παραμείνει σχεδόν αμετάβλητο ενώ το υπόλοιπο σώμα θα αρχίσει να χάνει πόντους. Στο επόμενο στάδιο θα παρατηρήσουμε ότι μαζί με το λίπος, θα χαθεί και ένα μικρό μέρος του τοπικού ‘’πλεονάσματος’’.

Όταν πια έχει μειωθεί αρκετά το συνολικό βάρος του σώματος τότε θα ξεκινήσει η ουσιαστική επίλυση του προβλήματος. Είναι λοιπόν γεγονός ότι το σημείο που μας ενοχλεί περισσότερο είναι αυτό που θα βελτιωθεί τελευταίο.


Παρ’ολα αυτά σύγχρονες μελέτες δείχνουν ότι κάποιες μη επεμβατικές  μέθοδοι μπορούν να βοηθήσουν στο τοπικό λίπος  όταν και εφόσον τηρείται μια σωστή διατροφή και άσκηση.


Έρευνα που έγινε σε Πανεπιστήμιο στο Κάιρο έδειξε ότι μια νέα τεχνολογία μπορεί να έχει επίδραση στην λεπτίνη με αποτέλεσμα να αυξάνει το αίσθημα του κορεσμού.


 TEL : 70009024


ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ;

Η μέθοδος αυτή εκτός από το ότι είναι μια ασφαλισμένη μέθοδος,μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με διατροφή και άσκηση για ενα σωστό αποτέλεσμα.


ΕΙΔΙΚΗ ΤΙΜΗ €180 ΓΙΑ 6 ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ 




Οι κύριοι λόγοι είναι οι εξής:

  • Ο μηχανισμός λειτουργίας βοηθά στην ρύθμιση της λεπτίνης και της όρεξης
  • Ο μηχανισμός λειτουργίας βοηθά έμμεσα στην αύξηση του μεταβολισμού και την μείωση του οξειδωτικού στρες
  • ‘Εχει βρεθεί από έρευνες ότι μειώνει τα επίπεδα του λίπους τοπικά με την δράση της στην ATP και στα λιποκύτταρα κάνοντας διατρητή την μεμβράνη τους.

Δείτε πιο κάτω περισσότερες λεπτομέρειες.


Η λεπτίνη είναι πρωτεϊνική ορμόνη που ρυθμίζει την ενεργειακή πρόσληψη, συμπεριλαμβανομένης της όρεξης, της πείνας, του μεταβολισμού και της συμπεριφοράς.


Βιολογικός ρόλος

Ο λευκός λιπώδης ιστός είναι η βασική περιοχή σύνθεσης της λεπτίνης, αλλά είναι πλέον εμφανές ότι η ορμόνη παράγεται επίσης και σε άλλους ιστούς. Το επίπεδο του ob mRNA στο λευκό λιπώδη ιστό και η συγκέντρωση της κυκλοφορούσας λεπτίνης αυξάνονται αξιοσημείωτα στην παχυσαρκία, όπως φαίνεται από μελέτες σε ανθρώπους και αρκετά είδη παχύσαρκων ζώων .

Πράγματι, στους ανθρώπους παρατηρείται υψηλή συσχέτιση ανάμεσα στο δείκτη μάζας-σώματος και την κυκλοφορούσα λεπτίνη. Επομένως, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό του λιπώδους ιστού, τόσο υψηλότερο είναι το επίπεδο της ορμόνης. Επιπλέον, όπως έχει προαναφερθεί, το μέγεθος των λιποκυττάρων φαίνεται να είναι άλλος ένας μείζων καθοριστικός παράγοντας της έκφρασης του γονιδίου της λεπτίνης.

Τα ποντίκια που λαμβάνουν λεπτίνη χάνουν περισσότερο βάρος σε σχέση με τα ζώα που λαμβάνουν το έκδοχο και τρέφονται κατά ζεύγη, υποδεικνύοντας ότι η λεπτίνη αυξάνει επίσης και την κατανάλωση ενέργειας. Επιπλέον, ο Campfield και οι συνεργάτες του  έδειξαν ότι τα ζώα που λαμβάνουν λεπτίνη έχουν μεγαλύτερες εσωτερικές θερμοκρασίες και μεταβολικούς ρυθμούς, σε σχέση με τα ζώα-ελέγχου.

Αυτές οι παρατηρήσεις συνάδουν με την περιφερική αλληλεπίδραση της λεπτίνης με την ινσουλίνη, που κινητοποιούν τα στοιχεία καύσης και αναστέλλουν τους μηχανισμούς αποθήκευσης ενέργειας.

Υπάρχει επίσης η πιθανότητα η λεπτίνη να αυξάνει τη συνολική συμπαθητική νευρική δραστηριότητα, οδηγώντας έτσι σε μια σημαντική αύξηση στη δαπάνη ενέργειας.

lipo-laser-before-after

ΛΙΠΟΛΕΙΖΕΡ

Το χαμηλής συχνότητας LIPO-Laser , το οποίο έχουμε στην κλινική  μας, έχει εγκριθεί  ως βοήθημα της λιποαναρρόφησης. Χρησιμοποιείται  στη Μεγάλη Βρετανία με μεγάλη επιτυχία.

Πώς δρα

Σύμφωνα με έρευνες, αυτό το χαμηλής συχνότητας λέιζερ γαλακτοματοποιεί (ρευστοποιεί) τον λιπώδη ιστό και κάνει πορώδη (διάτρητη) τη μεμβράνη των λιποκυττάρων, με αποτέλεσμα το περιεχόμενό τους να «χύνεται» στον χώρο μεταξύ των κυττάρων.

SCIENCE LIPOALSER

Από εκεί, καταλήγει στην κυκλοφορία του αίματος και μεταβολίζεται στο συκώτι.

Πως γίνεται

Είναι μια απλή διαδικασία που δεν απαιτεί ιδιαίτερη προετοιμασία. Συνιστώνται 2 συνεδρίες την εβδομάδα ( για 3-4 εβδομάδες. Κάθε συνεδρία διαρκεί 20΄.

 

Σε ποιες περιοχές του σώματος .

Στην περιφέρεια, τη μέση και τους γοφούς,πρόσωπο,χέρια κλπ

Αποτελεσματικότητα

Σύμφωνα με έρευνες, η χρήση του Laser  οδηγεί σε μείωση κατά μέσο όρο 8 πόντων από την περιφέρεια. Οι αλλαγές είναι αισθητές 3 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Όπως δήλωσε  ο άγγλος δερματολόγος δρ. Colin Lyons, που εφαρμόζει το νέο λέιζερ στην κλινική «Laser Lipo London»: «Στην κλινική μας έχουμε παρατηρήσει μια μέση μείωση 6 εκ. στην περιφέρεια. Προφανώς, όμως, για να διατηρηθεί το αποτέλεσμα, χρειάζεται μια ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με άσκηση».

leptinlipolaser


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΕΔΩ

http://www.iaea.org/inis/collection/NCLCollectionStore/_Public/45/099/45099927.pdf


lipolaser 2

Ασφάλεια

Θεωρείται ασφαλής μέθοδος, αλλά δεν συστήνεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

➔ Είναι ανώδυνο.

Η αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας εξαρτάται και από την περιοχή του σώματος όπου εφαρμόζεται. Στα «εύκολα» σημεία ανήκει η κοιλιά. Ακολουθούν οι γλουτοί, το εσωτερικό των μηρών, τα γόνατα και τα μπράτσα.

Τι τρέχει με τα λιποκύτταρα;

Το δέρμα μας έχει τρεις στιβάδες (επιδερμίδα, χόριο, λιπώδη ιστό). Τα λιποκύτταρα βρίσκονται στον λιπώδη ιστό και μέχρι την ηλικία των 18 ετών αυξάνουν σε αριθμό.

lipolaser 2

Στη συνέχεια, όταν παχαίνουμε, αυξάνουν σε όγκο. Παράλληλα, με την πάροδο του χρόνου, οι ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης χάνουν τη συνοχή τους, με αποτέλεσμα το χόριο να λεπταίνει.

Επίσης, με την ηλικία λεπταίνει το δέρμα και μειώνεται ο παράγοντας αύξησης της επιδερμίδας (που διατηρεί το πάχος του δέρματος). Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι ότι διαγράφονται πιο έντονα τα λόβια (βουναλάκια) του λίπους κάτω από την επιδερμίδα. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, τα διάφορα μηχανήματα κατά του λίπους ή της κυτταρίτιδας στοχεύουν στο χόριο και τον λιπώδη ιστό.


ΕΙΔΙΚΗ ΤΙΜΗ 

6 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ €180 



 

 

Clinical Papers

In support of ‘lipo’ inch-loss treatment

Neira R, Arroyave J, Ramirez H, Ortis CL, Solarte E, Sequeda F, and Gutierrez MI. Fat Liquefaction: Effect of Low-Level Laser Energy on Adipose Tissue. Plastic and Reconstructive Surgery, Vol 110 (3) 2002.

Neira R, Jackson, R, Dedo D, Ortiz CL and Arroyave JA. Low-Level Laser-Assisted Lipoplasty Appearance of Fat Demonstrated by MRI on Abdominal Tissue. The American Journal of Cosmetic Surgery, Vol 18(3) 2001.

Greenway F, Bissoon L, Caruso MK, Guillot T, Yu Y and Dhurandhar N. Efficacy in Low Level Laser Therapy for Body Contouring and Spot Fat Reduction. Summary of Data presented by Mary Kate Caruso at The Obesity Society’s 2007 Annual Scientific Meeting, Oct 20 2007, New Orleans, LA.

Jackson R, Butterwick G, Deo KJ and Slattery K. Low-level Laser-assisted Liposuction: American Journal of Cosmetic Surgery, Vol 21 (4) 191-8. 2004.

Jackson RF, Dedo DD, Roche GC, Turok DI and Maloney RJ. Low Level Laser Therapy as a Non-Invasive Approach for Body Contouring: A Randomized, Controlled Study. Lasers in Surgery and Medicine, Vol 41:799-809 (2009)

Schindl A, Heibnze G, Schindl M, Pernerstorfer-Schon J and Schindl L. Systemic effects of low-intensity laser irradiation on skin microcirculation in patients with diabetic microangiopathy. Microvascular Research, Vol 64: 240-46. 2002.

Karu T. Mechanisms of low power laser light action on cellular level. In Z.Sinumovic (Ed.), Lasers in Medicine and Dentistry. Pub. Rijeka, 2000. Pp. 97-125

Karu T et al Exact spectra for cellular responses relevant to phototherapy. Photomedicine and Laser Surgery, Vol 23(4) 355-361, 2005.

Βιβλιογραφία
1.    Zhang, Y., Proenca, R., Maffei, M., Barone, M., Leopold, L. and Friedman, J.M., Positional cloning of the mouse obese gene and its human homologue, Nature, 1994, 372, 425-432.

2.     Tartaglia, L.A., Dembski, M., Weng, X., Deng, N., Culpepper, J., Devos, R., Richards, G.J., Campfield, L.A., Clark, F.T., Deeds, J., Muir, C., Sanker, S., Moriarty, A., Moore, K.J., Smutko, J.S., Mays, G.G., Wool, E.A., Monroe, C.A. and Tepper, R.I., Identification and expression cloning of a leptin receptor, OB-R, Cell, 1995, 83, 1263-1271 Lee, G.H., Proenca, R., Montez, J.M., Carroll, K.M., Darvishzadeh, J.G., Lee, J.I. and Friedman, J.M., Abnormal splicing of the leptin receptor in diabetic mice, Nature, 1996, 379, 632-635

3.     Bray, G.A. and York, D.A., Hypothalamic and genetic obesity in experimental animals: an autonomic and endocrine hypothesis, Physiol Rev, 1979, 59, 719-809.

4.     Considine, R.V., Sinha, M.K., Heiman, M.L., Kriauciunas, A., Stephens, T.W., Nyce, M.R., Ohannesian, J.P., Marco, C.C., McKee, L.J., Bauer, T.L. and et al., Serum immunoreactive-leptin concentrations in normal-weight and obese humans, N Engl J Med, 1996b, 334, 292-295. Fruhbeck, G., Aguado, M. and Martinez, J.A., In vitro lipolytic effect of leptin on mouse adipocytes: evidence for a possible autocrine/paracrine role of leptin, Biochem Biophys Res Commun, 1997, 240, 590-594.

5.     Arner, P., Impact of exercise on adipose tissue metabolism in humans, Int J Obes Relat Metab Disord, 1995, 19 Suppl 4, S18-21.

6.     Campfield, L.A., Smith, F.J., Guisez, Y., Devos, R. and Burn, P., Recombinant mouse OB protein: evidence for a peripheral signal linking adiposity and central neural networks, Science, 1995, 269, 546-549.

7.    Montague, C.T., Farooqi, I.S., Whitehead, J.P., Soos, M.A., Rau, H., Wareham, N.J., Sewter, C.P., Digby, J.E., Mohammed, S.N., Hurst, J.A., Cheetham, C.H., Earley, A.R., Barnett, A.H., Prins, J.B. and O’Rahilly, S., Congenital leptin deficiency is associated with severe early-onset obesity in humans, Nature, 1997, 387, 903-908

8.     Maffei, M., Stoffel, M., Barone, M., Moon, B., Dammerman, M., Ravussin, E., Bogardus, C., Ludwig, D.S., Flier, J.S., Talley, M. and et al., Absence of mutations in the human OB gene in obese/diabetic subjects, Diabetes, 1996, 45, 679-682